Ονομάζομαι Σοφία Σκουλίδη. Γεννήθηκα το 1955 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσα εδώ. Σπούδασα γραφιστικές τέχνες στην Αθήνα. Έμεινα στην Αθήνα περίπου 13 χρόνια. Δούλεψα ως γραφίστας και έκανα και μερικές άλλες δουλειές. Επέστρεψα στην Θεσσαλονίκη το 1987 και έκτοτε μένω μόνιμα εδώ. Από ξένες γλώσσες μιλάω αγγλικά και γαλλικά. Είμαι μέλος της ΠΟΕΚ (Πρωτοβουλία Ομοφυλοφίλων Ενάντια στην Καταπίεση) και επίσης μέλος της συμμαχίας “Σταματήστε τον Πόλεμο”. Οι Οικολόγοι Πράσινοι μου ζήτησαν να είμαι υποψήφιά τους στις βουλευτικές εκλογές. Ήμουνα υποψήφια των Οικολόγων Πράσινων και στις νομαρχιακές εκλογές, μαζί με τον Γιώργο Τσιτιρίδη. Αυτή η εμπειρία μου άρεσε πάρα πολύ, γιατί ήταν η πρώτη φορά που και εγώ και ο Γιώργος εμφανιστήκαμε ως ομοφυλόφιλοι υποψήφιοι κάποιας παράταξης. Σ' αυτές τις εκλογές δεν είχα σκεφτεί καθόλου να είμαι υποψήφια. Αποδέχτηκα την πρόταση των Οικολόγων Πράσινων να είμαι υποψήφια, γιατί συμφωνώ κυρίως με τις ιδέες τους για την αλλαγή του κόσμου ολόκληρου και όχι μόνο για την αλλαγή του κλίματος και του περιβάλλοντος. Συμφωνώ με τη θέση κυρίως των Οικολόγων Πράσινων που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, να υπερασπιστούν τις μειονότητες, τους κόκκινους, τους κίτρινους, τους μετανάστες, τους ομοφυλόφιλους, τους πρόσφυγες κτλ. Γενικώς πιστεύω ότι αυτά τα πράγματα μπορούν να γίνουν μόνο αν καταφέρουμε να ΄ρθούμε μόνο σε ένα κόσμο που θα μπορεί να επιβιώνει ολόκληρος. Με το ολόκληρος εννοώ, δέντρα, ζώα, άνθρωποι κτλ όσο κι αν ακούγεται αυτό απλοϊκό. Όσο το σκέφτομαι τόσο πιο πολύ μου αρέσει η ιδέα να συμμετέχω σε μια ομάδα ανθρώπων που υπερασπίζονται όλα τα παραπάνω.
Τι πιστεύετε ότι μπορείτε να προσφέρετε στην Ελλάδα; Νομίζω ότι η υπευθυνότητά μου, η ευαισθησία μου και η εντιμότητά μου, όχι σαν πολιτικό πρόσωπο αλλά σαν προσωπικότητα, είναι αυτή που θα μπορούσε να προσφέρει κάτι στη χώρα. Γιατί να ψηφίσει κάποιος εσάς και όχι κάποιον συνυποψήφιο σας; Κατ' αρχήν δεν νομίζω ότι είμαι καλύτερη από κανένα συνυποψήφιό μου στο συγκεκριμένο χώρο. Τώρα για όλους τους υπόλοιπους υποψήφιους όλων των υπόλοιπων κομμάτων θα σου πω ότι έχουμε τόσο μεγάλες διαφορές που σαφώς θα πρότεινα ή να ψηφίσουν εμένα ή κάποια/ κάποιον από τους Οικολόγους Πράσινους. Απλά μας θεωρώ καλύτερους. Οι απόψεις για το αν πρέπει μια γυναίκα να έχει το δικαίωμα να μπορεί να κάνει άμβλωση αν η ίδια το επιθυμεί ποικίλουν. Ποια είναι η δικιά σου άποψη πάνω σε αυτό το κοινωνικό θέμα; Είμαι υπέρ των αμβλώσεων. Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να κάνουν το κορμί τους ότι θέλουν. Δεν μπορεί να τις αναγκάσει κανείς να φέρουν στο κόσμο ένα παιδί που οι ίδιες δεν επιθυμούν. Είναι πολύ καλά τα παιδιά, “Θεού δώρο” θα λέγαμε αλλά αν μια γυναίκα δεν θέλει να κάνει κάποιο παιδί, για τον οποιοδήποτε λόγο είναι δικαίωμα της. Πάμε σε ένα άλλο κοινωνικό θέμα. Αποποινικοποίηση των ναρκωτικών. Ποια η άποψή σας; Είμαι υπέρ της αποποινικοποίησης των ναρκωτικών. Πιστεύω ότι για μια ακόμη φορά η ποινικοποίηση των ναρκωτικών είναι ένα γνωστό καπιταλιστικό κολπάκι που, ενώ βλέπει το πρόβλημα, το ποινικοποιεί και από πάνω για να έχει όλα αυτά τα αποτελέσματα που έχει. Ανθρώπους δούλους αυτής της ποινικοποίησης, ανθρώπους δούλους στο περιθώριο γιατί βεβαίως όταν κανείς είναι έρμαιο αυτής της μάστιγας έχει και τις αντίστοιχες συμπεριφορές και ξέρουμε πολύ καλά όλοι μας ότι τα ναρκωτικά είναι μια τρομακτική πηγή κέρδους. Όσο πιο ποινικά κολάσιμα είναι τόσο μεγαλύτερο το κέρδος, τόσο μεγαλύτερη η αποξένωση των χρηστών από τον κόσμο και την κοινωνία κ.ο.κ. Ίδια δικαιώματα για όλους; Οπωσδήποτε πρέπει να έχουν όλοι οι άνθρωποι τα ίδια δικαιώματα. Για μένα είναι αυτονόητο. Αυτός είναι ακόμα ένας λόγος για τον οποίο κάποιος θα πρέπει να με ψηφίσει. Πώς όμως θα εξασφαλιστούν τα ίσα δικαιώματα για όλους; Αυτό είναι ένα ολόκληρο πολιτικό κεφάλαιο. Είναι και θέμα καθαρά πολιτικής βούλησης. Αν οι άνθρωποι θέλουν να το κάνουν, πολύ απλά θα το κάνουν. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή ο πλανήτης θα εκπαιδευτεί για να αποδέχεται τον συνάνθρωπό του. Να καταλάβει και ο τελευταίος άνθρωπος ότι όλοι είναι ίσοι και έχουν τα ίδια δικαιώματα. Αν τελικά το αποφασίσουν οι πολιτικοί ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τα ίδια δικαιώματα, όποιοι και νά 'ναι, όπου και νά 'ναι, θα βελτιωθεί η κατάσταση. Πέρα όμως από τους πολιτικούς θα πρέπει να παλέψουμε όλοι γι' αυτό. Τι είναι αυτό που εμποδίζει τους πολιτικούς από το να προχωρήσουν; Έχει κάποια σχέση με την Εκκλησία αυτό; Δεν νομίζω ότι η πολιτική φοβάται την Εκκλησία ή η Εκκλησία φοβάται την πολιτική. Είναι ένα! Οι βουλήσεις και οι θελήσεις αυτών των ανθρώπων είναι ίδιες. Κανείς από αυτούς δεν θέλει τους ανθρώπους ελεύθερους και ευτυχισμένους. Γιατί αν είναι ελεύθεροι και ευτυχισμένοι και ευχαριστημένοι, τότε δεν μπορούν να είναι υποχείριά τους. Η πολιτική σας θέση για τους μετανάστες; Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν μετανάστες. Αλλά αφού υπάρχουν θα πρέπει να τους αγαπάμε και να τους φροντίζουμε. Πολιτικός γάμος η σύμφωνο συμβίωσης; Ό,τι θέλει ο καθένας. Εγώ προσωπικά είμαι εναντίον του γάμου ως θεσμού της κοινωνίας. Οι άνθρωποι συμβιώνουν. Το κοινωνικό πλαίσιο της ιστορίας «γάμος» είναι αυτό που με κάνει να είμαι λίγο υποψιασμένη με το γεγονός. Δεν καταλαβαίνω γιατί άνθρωποι του ίδιου φίλου να μην έχουν την επιλογή για το πώς θα ζήσουν μαζί, είτε επιλέγοντας να κάνουν ένα γάμο, είτε επιλέγοντας ένα σύμφωνο συμβίωσης. Τι έχετε να πείτε για τις τεκνοθεσίες από ζευγάρια του ιδίου φύλου; Ασφαλώς και είμαι υπέρ. Όποιος πιστεύει ότι ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων δεν μπορεί να υιοθετήσει ένα παιδί, επειδή ακριβώς είναι ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων, κάνει μεγάλο λάθος. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι είναι υποχρεωτικό για ένα παιδί να έχει μια μάνα και ένα πατέρα. Φαντάζομαι ότι ένα παιδί που δεν έχει κανένα δικό του άνθρωπο να το φροντίζει χρειάζεται κάποιους δικούς του ανθρώπους να το φροντίζουν. Τώρα αν είναι δύο μανάδες ή δύο πατεράδες τι σημασία έχει; Υπάρχουν ποινικές ευθύνες για τις πυρκαγιές που έχουν ξεσπάσει τις τελευταίες ημέρες; Πέρα από αυτό τι πρέπει να γίνει τώρα; Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα σκεφτεί μέχρι τώρα ότι πρέπει να υπάρξουν και ποινικές ευθύνες. Όταν λέμε ποινικές ευθύνες συνήθως έχουμε στο νου μας διάφορους εμπρηστές που θα τους πιάσουμε κάποια στιγμή και θα τους βάλουμε φυλακή. Τώρα όμως που το θέτεις έτσι εκτός από τις πολιτικές ευθύνες δεν θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ζητήσει κανείς ποινικές ευθύνες από τους άρχοντες αυτής της χώρας; Δηλαδή σε αυτή τη χώρα κανείς δεν είδε, κανείς δεν άκουσε, κανείς δεν έμαθε κάτι μετά από τόσες φωτιές; Το σημαντικότερο που πρέπει να μάθουμε από αυτό είναι ότι τίποτα που γίνετε δεν είναι τυχαίο. Ακούσαμε πριν λίγες μέρες τους πολιτικούς ηγέτες να βγαίνουν στα κανάλια και να δηλώνουν συντετριμμένοι από την υπόθεση και να αναγνωρίζουν μια εθνική τραγωδία, να συμπαραστέκονται από το γυαλί στις οικογένειες αυτών των καμένων ανθρώπων και να κάνουν για άλλη μια φορά τα τερτίπια που ξέρουν να κάνουν τόσο πολύ καλά, αλλά δεν μας λέει κανείς ποιος είναι υπεύθυνος, δεν μας λέει κανείς τι δεν έγινε και τι θα έπρεπε να είχε γίνει. Αυτοί οι άνθρωποι είναι οι ίδιοι με αυτούς που έχουν βγει και μας έχουν τάξει λαγούς με πετραχήλια, για το περιβάλλον, για τα δικαιώματα μας, για τους ομοφυλόφιλους, για τους ετεροφυλόφιλους, για τους κόκκινους, για τους κίτρινους για τους μετανάστες και για ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Υπεύθυνος όμως δεν έχει εμφανιστεί κανείς και δεν έχει αναλάβει κανείς την ευθύνη όλων αυτών των καταστροφών.
Ευχόμαστε στην Σοφία Σκουλίδη καλή επιτυχία! |