|
Διανομή φυλλαδίου στο χώρο διεξαγωγής του Athens Pride 2007
Η LGBT κοινότητα (που παραδόξως αποτελείται μόνο από τους εκπρόσωπους της), μια φορά το χρόνο αποφασίζει να βγει από τα μαγαζιά στο δρόμο για να δηλώσει περήφανη, μάλλον γιατί υπάρχει, συγκροτημένη υπό τη μόνη προϋπόθεση της ομοφυλοφιλίας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο φυσικά αποσιωπώνται οι όποιες ταξικές και κοινωνικές διαφορές των ανθρώπων που την απαρτίζουν (ή τελοσπάντων, θα έπρεπε να την απαρτίζουν).
Ο λόγος που εκφράζεται για και γύρω από την διοργάνωση του Athens Pride δεν είναι τίποτα άλλο από την έκφραση της τάσης εκείνης που πολιτικά επιθυμεί την κανονικοποίηση της ομοφυλόφιλης επιθυμίας με όρους του κυρίαρχου πολιτισμού και ουσιαστικά προάγει συστηματικότατα μια ενσωμάτωση και απονεύρωση της όποιας ριζοσπαστικότητας μπορεί να εκφραστεί από τα υποκείμενα που υφίστανται την καθημερινή βία της ομοφοβίας. Έτσι, οι στοχεύσεις της ετήσιας έκφρασης των ομοφυλοφίλων, που φυσικά εδώ εκλαμβάνονται ως ένα ενιαίο σύνολο με κοινές διεκδικήσεις, στριφογυρίζουν γύρω από αιτήματα για νομική κατοχύρωση της ομοφυλοφιλικής σχέσης και ομολογίες ηθικής καθαρότητας εκ μέρους των ομοφυλοφίλων.
Η Φιέστα του Ιούνη έρχεται να συμπληρώσει αποτελεσματικά τη μόνιμη περιχαράκωση των επιθυμιών μας σε συγκεκριμένα γεωγραφικά όρια της πόλης, σε γκέτο που εξυπηρετούν, λέει τη δική μας «ασφάλεια», αλλά και (κυρίως) της υπόλοιπης κοινωνίας. Παράλληλα φυσικά το Athens Pride αναπαράγει τη συνθήκη του gay και λεσβιακού lifestyle, που επιτάσσει ευθυγράμμιση με συγκεκριμένους τρόπους κατανάλωσης εκτόνωσης και υποβαθμίζει την έκφραση της αντίστασης απέναντι σε μια κοινωνική σχέση βίας σε διαρκές πανηγύρι (μαθαίνουμε άλλωστε ότι το Pride είναι η πιο fun (sic!) εκδήλωση της πόλης), με την ευγενική χορηγία των gay επιχειρήσεων και τη συνεργασία των φορέων, δηλαδή της αστυνομίας που καλείτε να περιφρουρήσει τη λεγόμενη παρέλαση ( πρόκειται για την ίδια αστυνομία που σε καιρούς επιχειρήσεων – αρετή δέρνει ομοφυλόφιλους στα πάρκα) και του δήμου Αθηναίων (που βέβαια φέτος δεν συναίνεσε στα αιτήματα της Οργανωτικής επιτροπής να γίνουν οι εκδηλώσεις του Pride υπό την αιγίδα του – μην εκτεθούμε κιόλας!). Το σκηνικό συμπληρώνεται με την παρουσία στο χώρο των εκδηλώσεων, κομμάτων και κομματιδίων που συναγωνίζονται γι το ποιο θα βγάλει τις περισσότερες αντιομοφοβικές – αντισεξιστικές – αντιρατσιστικές κορώνες (διανύουμε άλλωστε, προεκλογική περίοδο και οι ομοφυλόφιλοι είναι και ψηφοφόροι). Ένα εγχείρημα με τέτοια χαρακτηριστικά κάποιοι/ες από εμάς δεν μπορούμε να καταλάβουμε με ποιόν τρόπο θα μπορούσε να είναι απελευθερωτικό, αφού αποφεύγει να πάρει θέση για την πολιτικότητα του ζητήματος της ομοφυλοφιλίας και της ομοφοβίας και να ανιχνεύσει τις συνδέσεις του με τις υπόλοιπες εξουσιαστικές σχέσεις. Η μετατροπή μιας εξέγερσης (Stonewall) σε καρναβάλι με παρελάσεις και άρματα, πολύ περισσότερο από το να μας θλίβει, μας εξοργίζει. Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Ή ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΗ Η
ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Homorebels
Αυτό το ηλεκτρονικό μήνυμα προστατεύεται από spam bots, θα πρέπει να έχετε ενεργοποιημένη τη Javascript για να το δείτε
|
Επικαιρότητα 
